آنهلی برای فراموش کردن غم از دست دادن پدرش و پر کردن جای خالی او و خاطراتش، به موسیقی و آموختن پیانو رو میآورد. مادرش در نبود پدر مجبور به گذراندن ساعات کاری طولانی برای تأمین مخارج زندگی میشود و این آنهلی را تنهاتر میکند. این تنهایی چندان هم بد نیست، دوستیهای قدیمی جایشان را به دوستیهای جدید میدهند و رودخانهی زندگی در مسیری تازه جریانش را ادامه میدهد.
