کتاب عمارت وحشیان

توضیحات کتاب عمارت وحشیان - همگی رمان‌های ژان پاتریک مانشت؛ با وجود جذابیت تنیده شده در رویه‌‌ی ابتدایی‌شان، در لایه‌های مختلف داستان و لحظه‌های گونه‌گونشان به شکل غیرمعمولی پیچیده اند. این کتاب یکی از همان روایت‌هایی‌ست که درحاشیه‌ها و پنهان‌مانده‌های جامعه‌اش را بیرون می‌ریزد و به آن‌ها شدت می‌بخشد. کتابی که در پاندولی معماوار نمی‌دانی عشق و میل درونی شخصیت‌هایش را با برون‌ریزی‌هایشان باور کنی یا خشونتی که نسبت به هم روا می‌دارند. جنایت‌ها و خشونت‌های بی‌پرده‌ای که در آثار ژان دیده می‌شوند و لایه‌های پنهان اجتماع را برملا می‌کنند، منتقدان را بر آن داشته که او را احیاگر و تقویت‌کننده ژانر جنایی و نوآر بدانند. او همزمان با روایت‌های خشونت و وحشی گری‌ها، به دل جامعه نقب می‌زند و مخاطب را با پلیدی‌ها و زشتی‌های آن نیز آشنا می‌کند، تا جایی که شاید بتوان گفت خواندن آن‌ها کار هر کسی نیست.

پسرک را در آغوش و سلاح اتوماتیک را در دست گرفته بود. باور نمی‌کرد که دو نفر را کشته است. این فکر او را سر حال آورد. دخترک، خسته در سایه چند کاج ایستاد، به صخره‌ای تکیه داد و روی خاک نشست. از آن‌جا می‌توانست تا دوردست‌ها را ببیند. نفسی تازه کرد و نگاهی به پیتر انداخت. پسرک درازکش و با دهانی باز به پشت روی شن‌ها خوابیده بود. ژولی با تکه‌ای چوب یک قلب بزرگ روی شن‌ها کشید و داخلش نوشت: ژولی، همان سگ هار، این‌جا بود و...

چکیده کتاب عمارت وحشیان : این کتاب را، هم می‌شود با اقتباس روان‌شناختی ایو بویست به یاد آورد و هم با حس‌وحالی مانند کتاب و فیلم نادا خواند، آن هم با احضار آلن دلون و کاترین دونوویی که در فیلم شوک دیده بودیم!.