کتاب تسخیر عمارت هیل - بیش و کم اگر هر بنایی را بی هوا نگاه کنی یا در زوایه ای غریب ببینی، آن خانه رخ دیگری می نماید، انگار نگاهی عمیقا خنده آور به بیننده اش انداخته است. ظاهر عمارت هیل شبیه به چهره ای بیدار بود، مراقب و مناظره گر، با آن پنجره های خالی به سان چشم و تکبری بدخواهانه در گچ بری ابروها، این خانه که از ظاهرش برمی آمد خودش باعث ساخت تک تک خطوط و زوایایش بوده، سر عظیمش را بی نیاز از نوع بشر در آسمان برافراشته بود. خانه ای عاری از مهربانی، گویی هرگز قرار نبوده بنی بشری ساکنش شود که جای مناسبی نه برای آدمیزاد است و نه برای عشق و امید و...
