کتاب جان ها بیمار، ذهن های سرحال - اثر حاضر مقدمه ای است گیرا و البته شخصی، بر حیات و اندیشه « ویلیام جیمز » که نشان می دهد چرا بنیان گذار پراگماتیسم و روان شناسی تجربی هنوز می تواند چنین ژرف و مستقیم با همه آنان که سخت در تلاش اند زندگی ای را سزاوار زیستن سازند، از جمله خود نویسنده، سخن بگوید. « کاگ » از این می گوید که چگونه تجارب جیمز به عنوان فردی ( جان نژند ) او را بر آن داشت که آرمانی با عنوان ( آسوده جانی ) را تشریح کند. آسوده جانی به عنوان رویکردی در قبال زندگی که پویا و گشوده و امیدوار است اما در عین حال در خصوص مخاطرات آن واقع بین نیز هست. در واقع، همه پراگماتیسم جیمز، به عنوان فلسفه ای مبتنی بر این ایده که درباره حقیقت باید بر حسب پیامدهای عملی ای که برای زندگی ما دارد قضاوت کرد، پاسخی است به، و نوشدارویی است برای، بحران های معنا که بیم آن می رود روزی بر سر بسیاری از ما بریزند و زندگی مان را تباه سازند و...
