نگارنده در این پژوهش ابتدا خلاصهای از تاریخ و وضعیت اجتماعی، فرهنگی و اخلاقی این عصر مطرح نموده؛ از آن روست که حتی اگر هم علم را آنطور که پییر روسو قائل است یک نمود اجتماعی ندانیم و آن را تابع اوضاع اجتماعی و متأثر از اخلاق جامعهای که در آن پرورده میشود، نپنداریم که البته با توجه به توضیحات قبلی پنداری نامعقول است باز هم از آشنایی مختصر با اوضاع اجتماعی و فرهنگی دورۀ مورد مطالعه گریزی نیست. در فصل دوم، داروسازی این دوره با متعلقاتش بهاختصار مورد بحث قرار گرفته و در آخر فهرستی از آثار تألیفشده در عهد صفویه ذکر شده، و درنهایت بهعنوان نمونهای از آثار این دوره، کتاب تحفةالمومنین معروف به تحفۀ حکیم مؤمن که به قولی بزرگترین فارما کوپۀ عصر صفوی به شمار میآید، در حد امکان مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است.