وعدههایی که برنامههای شوکدرمانی به مردم اتحاد جماهیرشوروی میداد، مانند شوخی مرگبار بود. سازمان صندوق بینالمللی پول در ۱۹۹۲ پیشبینی کرد که اجرای سیستم سرمایهداری در کشور پس از مدت بسیار کوتاهی به رفاه عظیمی برای جامعه روس ختم میشود که کشور هیچگاه مشابه آن را به خود ندیده است. اما در عوض، این برنامهها فقط بدبختی طبقه کارگر و هم چنین صعود بخش بسیار کوچک تازه ثروتمند شده در جامعه را که دستیابی به سرمایههای بینالمللی برای شان آسانتر گردید، در برداشت. از همینرو آنچنان نابرابری و عدم تساوی در بین اقشار مختلف جامعه افزایش یافت که ملت روسیه حتی در تاریکترین دوران تزارهای روسیه هم به خود ندیده بود. اما این را که دولت آمریکا و صندوق بینالمللی پول تا چه حد به دموکراتیزه کردن کشور علاقه داشتند، میتوان در ۱۹۹۳ مشاهده نمود؛ هنگامی که یلتسین قصد داشت پس از مدت کوتاهی قانون اساسی پیشنهادی خود را به اجرا درآورد. پس از این که طرح پیشنهادی وی در پارلمان رد شد، یلتسین بهوسیله تانک ساختمان پارلمان را به آتش بست. مطابق گزارشات دولت، در حمام خونی که بر اثر این تهاجم به راه افتاد، ۱۸۷ نفر کشته و 437 نفر زخمی شدند و...
چکیده کتاب وام برای ویرانی : این کتاب، شما را با گزارش های منطقه ای از اجرای برنامه های مالی صندوق بین المللی پول آشنا می سازد.
