کتاب هنرمندان در زمانه جنگ اثری از هوارد زین، تاریخنگار، دانشمند سیاسی، منتقد اجتماعی، فعال ضد جنگ و نمایشنامهنویس آمریکایی است. او در مقالات این کتاب از نقش و رسالت هنرمندان برای تاثیرگذاری بر قدرت سیاسی سخن میگوید.
هوارد زین معتقد است: «قدرت سیاسی توسط گروهی از نخبگان کنترل میشود، و هنر محملی برای نوعی جنگ چریکی علیه آن است؛ به این معنا که چریک پیوسته در جستوجوی روزنهای است که بتواند اثرگذار باشد.» او در کتاب هنر در زمانۀ جنگ تلاش میکند از طریق هنر، فیلم، کنشگری، انتشارات و زندگی عادی روزمره، چنین روزنههایی را به وجود بیاورد.
درباره کتاب هنرمندان در زمانه جنگ
در این مجموعه، هوراد زین، نویسندۀ کتاب تاریخ مردم ایالات متحده نشان میدهد چرا «نقدِ دولت، عالیترین نوع وطنپرستی است.» با نقل قولها و نمونههایی از کسانی چون باب دیلن، مارک تواین، ای. ای. کامینگز، توماس پین، جوزف هلر و اِما گولدمن، مقالههای زین در این مجموعه، روایتهای فرهنگی و غنی ضدجنگ در امریکا را به بحث گذاشته، نشان میدهند که امروز بیش از همیشه، به این روایتها علیه نظامیگری افسارگسیختۀ ایالاتمتحده نیاز است.
در مقدمۀ نویسنده بر کتاب آمده است:
هر وقت که به پیوند میان هنرمندان و جامعه میاندیشم و برای من همیشه این پرسش مطرح است که این پیوند چه باید باشد، نه آنچه که هست - کلمۀ متعالی به ذهنم میآید. این کلمه را من هرگز بهصورت عمومی به کار نمیبرم، امّا این تنها کلمهای است که منظور مرا از نقش هنرمندان بیان میکند. منظور من از متعالی این است که هنرمند، زمان حال را ارتقا میبخشد. اکنون و اینجا را تعالی میدهد. از دیوانگی جهان فرامیرود. از تروریسم و جنگ فرامیرود.
هنرمند میاندیشد، عمل میکند، موسیقی اجرا میکند و خارج از چارچوبی که جامعه ایجاد کرده مینویسد. شاید هنرمند بیش از ارائۀ زیبایی، ایجاد خنده، هیجان، تعجب و ماجرا چیزی به ما نمیدهد. نمیخواهم با بیان این موارد شأن این کنشها را پایین بیاورم. هنرمند نباید شرمزده باشد زیرا با انجام همین موارد، به ما میگوید که جهان چگونه باید باشد؛ حتی اگر اکنون اینچنین نباشد. هنرمند ما را از لحظات وحشتی که هر روز میگذرانیم - بعضی روزها بیشتر و بعضی کمتر با نشان دادن آنچه امکان دارد، دور میکند.
امّا هنرمند میتواند و باید بیش از این کند. افزون بر خلق اثر هنری، هنرمند یک شهروند و یک انسان هم هست. شیوهای که جامعۀ ما را طبقهبندی میکند مرا میترساند. من یک مورّخ هستم. ولی نمیخواهم فقط یک مورخ باشم، امّا جامعه ما را در یک رشتۀ تخصصی میگذارد. ما را به بند میکشد: تو یک تاریخدانی، تو یک کاسبکاری، تو یک مهندسی. یا اینی یا آن. نخستین چیزی که کسی در یک مهمانی از شما میپرسد این است که «شغل شما چیست؟» یعنی «در کدام طبقه قرار میگیرید؟»
مسئله این است که مردم هم کمکم فکر میکنند که آنها فقط همان چیزند: متخصص در حرفهای. غالباً کلمۀ حرفهگرایی را میشنوید. میگویند: «تو باید حرفهای باشی.» هر وقت این کلمه را میشنوم، اندکی میترسم زیرا این کلمه انسانها را به کار کردن در درون چارچوب تعیینشده توسط حرفههایشان محدود میکند.
من بهمثابه یک تاریخنگار با این امر مواجهم. در زمان جنگ ویتنام، تاریخنگاران جلسات متعددی داشتند. در هنگامهای که جنگ در جنوب شرقی آسیا بیداد میکرد، پرسش این بود که «آیا تاریخنگاران باید دربارۀ جنگ موضع بگیرند؟» و دراینباره توافقی نبود. برخی از ما قطعنامهای را پیشنهاد کردند که میگفت «ما مورخها بر این باوریم که ایالاتمتحده باید از ویتنام بیرون برود.» بقیۀ مورخان با آن مخالفت ورزیدند. آن ها میگفتند: «موضوع این نیست که ما میگوییم آمریکا نباید بیرون برود، بلکه این است که ما فقط مورخیم و رفتن یا ماندن آمریکا ربطی به ما ندارد.»
خواندن کتاب هنرمندان در زمانه جنگ را به چه کسانی پیشنهاد میکنیم
علاقهمندان به کتابهای حوزه هنر، تاریخ، جامعهشناسی و علوم سیاسی مخاطبان این کتاباند.
درباره هوارد زین
هوارد زین دانشمند مورخ و منتقد اجتماعی و همچنین نمایشنامهنویس امریکایی است که در سال ۱۹۲۲ در بروکلین نیویورک زاده شد و در ژانویه ۲۰۱۰ در کالیفرنیا چشم از دنیا فروبست.
او فارغالتحصیل دانشگاههای نیویورک و کلمبیا بود و بیش از ۲۰ عنوان کتاب نوشت. کتاب «تاریخ مردمی ایالات متحده» معروفترین و پرفروشترین کتاب هوراد زین است. این اثر بر خلاف دیدگاهها و روشهای متداول در بازگویی تاریخ ایلات متحده که تأکید بر تشریح وقایع از دیدگاه اشخاص قدرتمند و مطرح دارند، نوشته شدهاست. زین وقایع تاریخی را از دید مردم عادی و افرادی که برای بهدست آوردن آزادی، حقوق مدنی و بهبود شرایط اقتصادی خود تلاش میکردند مثل مهاجران بیبضاعت اروپایی، بردههای آفریقایی، کارگران، و زنان شرح میدهد.
این کتاب سهم بسزایی در بازنگری و تغییر برداشت آمریکاییها از تاریخ کشورشان داشته و تصویر بسیار متفاوتی از قهرمانان سنتی تاریخ آمریکا مانند کریستف کلمب، اندرو جکسون و تئودور روزولت را نشان میدهد.
فلسفهٔ زین ترکیبی از مارکسیسم، آنارشیسم، سوسیالیسم و سوسیال دموکراسی است. او از دههٔ ۱۹۶۰ به این طرف در جنبشهای حقوق مدنی و ضد جنگ در آمریکا فعال بود.