عموم منتقدان سینه‌فیل، همواره با قطعیت گفته و نوشتهاند که «سوپرانوها»، «وایر»، «مدمن» و «برکینگ بد»، بهترین و مهم‌ترین تولیدات تاریخ تلویزیون هستند؛ سریال‌هایی آمریکایی که همگی در حد فاصل پایان دهه‌ی نود تا دهه‌ی 2010 ساخته شده‌اند؛ گلدن ایج تلویزیون با این سریال‌ها شکل گرفت، قوام یافت و موجب شد آن نگاه همراه با تحقیر، پوزخند و سوءظن از چیزی به نام سریال برداشته شود. سریال‌هایی نظیر سوپرانوها و وایر با اقبال عمومی مخاطبان و منتقدان، به درجه‌ای از اعتبار رسیدند که بسیاری از فیلم‌های بزرگ و مهم تاریخ سینما برابرشان کوچک و بی‌اهمیت شدند. همه‌ی این سریال‌ها، با شخصیت‌های محوری گونه‌گون و قهرمان‌های خاص و یکه‌تازشان، موفق شدند پیوستاری از لحظه‌های زیسته و نازیسته‌ی پیرامون مخاطبان و آرزوها و انتظارهایشان را روایت کنند که از عهده‌ی هیچ مدیوم دیگری برنمی‌آید. تونی سوپرانو، جیمی مکنالیتی، جان دریپر و والتر وایت، هرکدام با سرسختی، هوش، استقامت و ایده‌های شخصی خلاقه‌شان، بینندگان تلویزیون را چنان متأثر کردند که تا سال‌ها پس از ساخت و پایان نمایششان، همچنان در صدر همه‌ی نظرسنجی‌ها قرار دارند و شمایل یگانه‌ی چند نسل شده‌اند. کتاب «مردان سرسخت» توضیح و تحلیلی‌ست که این سریال‌ها و قهرمان‌هایش را زیر ذره‌بین آورده و نشان می‌دهد که پشت صحنه یک انقلاب خلاقانه چگونه بوده است؟ کتابی که «برت مارتین» نوشته، روایت‌گر و درعین‌حال پژوهشگرانه حرکت قریب به سه دهه‌ای سریال‌سازی در آمریکا را از «خانواده‌ی سوپرانو» و «شنود» تا «مردان دیوانه» و «برکینگ بد» با دقتی مثالی تشریح می‌کند و خواندن آن به‌خاصه برای دوستداران این چهار سریال مهم و تاریخ‌ساز، لذتبخش و راهگشاست.
