جامعه محیطبانان کشور با از خودگذشتگی در راستای باورهای قلبی متأثر از یادگارهای پیشینیانمان، از تنوع زیستی و منابع کشور نه به عنوان شغل بلکه در کسوت علاقهمندان به هویت ملی طبیعی کشور از زیگونگی و منابع آب و خاک حفاظت میکنند. تلخ و شیرین سوابق اجرایی آنان در امور حفاظت از مناطق چهارگانه و شاهدان عینی پرپر شدن 122 تن از همکاران شریفشان، توشهای از تجربیات آنان است که برای همگان عبرت آموز و آموزنده خواهد بود. بارها و بارها در سرمای استخوان سوز زمستان و در گرمای زمینهای تفتیده تابستان، در فراخ دشتها، شکافهای سخت صخرهها، رودهای خروشان و... شاهد تلاش محیطبانانی بودهام که با تحمل هفتهها دوری از خانواده و شرایط زندگی عادی، با پذیرفتن شرایط سخت کاری و در زیر رگبار آتشین غاصبان و زیاده خواهان طبیعت و تنوع زیستی، به تنها چیزی که فکر میکنند حفاظت از تنوع زیستی مظلوم و طبیعت بیپناهمان است. بارها شاهد سوگ و اشکهای آنان در پی آخرین وداع با همکاران شهیدشان در بلندای وطن بودهام و باز هم دیدهام که همچنان با مهر و صلابت ، طریق متعالی آن رهیدگان را میپویند و پرچم آرمانشان را برفراز نگه میدارند.
