کتاب شهری که روزگاری در آن زندگی می کردیم

توضیحات کتاب شهری که روزگاری در آن زندگی می کردیم - بخشی از متن:

از در جلو وارد خانه ویلایی می شوم. امشب در دل تاریکی راه درازی آمده ام و نمی دانم دقیقا کجا هستم. چند مایل از ساختمان خودم دورتر. مثل همیشه چراغ قوه و قطب نما به همراه دارم، اما معمولا ازشان استفاده نمی کنم.

نمی دانم کدام محله ها و کدام خانه ها برق دارند، از این رو وارد هر اتاقی که می شوم، بی هوا و طبق عادت، کلید برق را می زنم. گاهی فقط در بخش هایی از هر خانه برق هست. زوال این شهر اتاق به اتاق، و دیوار به دیوار پیش می رود.

این طور که معلوم است شهر ذره ذره به خاموشی خواهد گرایید. این خانه را به همان حالتی که زندگی می کرده اند رها کرده اند، ظرف ها داخل کابینت و مجله ها روی میز جلوی مبل. البته درها به زور باز می شوند و همه جا را غبار گرفته است. زیر پرتوی نوری که از تیر چراغ برق می تابد، لایه ضخیم غبار را می بینم. احتمالا این جا بوی کهنگی و رطوبت می دهد، اما مطمئن نیستم. این روزها بوی کهنگی از همه چیز به مشام می رسد.

از بالای پلکان عمودی نوری می تابد. نوری سفید و سرد از تیر چراغ برق روی دیوار پلکان، قاب عکس زده اند. عکس های خانوادگی و بچه ها که در زمان های مختلف گرفته شده اند. به سرم می زند عکس های کج شده را صاف کنم. چندتای شان را درست می کنم، اما بعد، از دست زدن به آن ها منصرف می شوم.

نور از پنجره کوچکی در بالای پلکان به داخل می تابد. پله های چوبی زیر پایم چنان جیرجیر می کنند که انگار هر آن تخته هایش خواهند شکست و...

چکیده کتاب شهری که روزگاری در آن زندگی می کردیم : این کتاب به نحوی عالی آینده رو به انحطاط جهان را پیش روی خواننده می گذارد و او را مجذوب و مشتاق پیش می برد و شفقت تحسین برانگیزی برای انسان در دل خود دارد.