کتاب یادداشت های زیر زمینی - "داستایفسکی" در این کتاب از زبان مردمی سخن می گوید که از آگاهی زیاد نسبت به سایر مردم عادی، به کنج انزوای زیرزمینش خزیده و گویی مقابل فلاکت روزگار و جهالت مردم مشغول طغیانی منفعلانه است. زیرزمین در این جا نمادی از بریدگی از اجتماع و بیگانگی است. او نسبت به همه چیز شکایت دارد. خودش را از دیگران جدا می داند و در مقابل رفتارهای انسان های اطرافش و روشن بینی های دروغین طغیان می کند. طغیانی منفعلانه که تنها در اعتراض و نوشتن یادداشت هایش در کنج همان زیرزمین خلاصه می شود. او رنج می کشد و دلیل رنج کشیدنش را دانستن بیش از حد می داند و...
