کتاب وصیت ها - ما متولیان گنجینه ای بی ارزش بودیم که در درونمان وجود داشت و دیده نمی شد. ما گل های بی قیمتی بودیم که باید توی گلدان های شیشه ای محبوس و محفوظ می ماندیم و یا به کمین مان می نشستند و گلبرگ هایمان می ریخت و گنجینه هایمان به یغما می رفت و به دست مردان گرسنه ای که در هرجای این دنیای آلوده به گناه کمین کرده و روی لبه ی تیز پرتگاه ها جا خوش کرده بودند پایمال می شدیم و...
