کتاب پیش رو حاوی مجموعه ای از یادداشت های کوتاه و خواندنی است که عمدتا طی اسفند ۱۳۹۶ تا شهریور ۱۳۹۸ پیرامون اخبار، رویدادها و نوشته ها نگارش شده اند و به گونه ای نویسنده را با خود درگیر کرده اند. دلگردی هایی که نوع نگاه سیدمحمد بهشتی را نسبت به جامعه، سینما، ورزش، رسانه ها، اقتصاد، تلویزیون و بسیاری مسائل دیگر به تصویر می کشند.
گزیده ای از کتاب
اگر آرزو داریم جامعه ما شایعات را باور نکند و تحت تاثیر جنگ روانی قرار نگیرد و میدان ترکتازی رسانه هایی که کارشان دشمنی با ایران و ایرانی است نباشد راه حلش چیزی نیست جز کم کردن این فاصله. اما چطور؟ مسلما صداقت بسیار مهم است ولی راه چاره نیست، چرا که در این فضا حرف راست شنیده و باور نمی شود. محک میزان قرب و بعد دولت و ملت، وسعت مفهوم «ملت» نزد دولت است. ملت در فکر و اندیشه، منافع و خواسته هایش است که ظهور پیدا می کند. هر قدر این دایره وسیع تر شود یعنی تنوع بیشتری از افکار، باورها، خواست و منافع را شامل شود، معنی اش این است که فاصله دولت و ملت کاهش یافته است. هرقدر این مرزها به مرزهای همه ایران نزدیک تر شود نشانه به حداقل رسیدن فاصله است.
این فاصله از ناحیه دولت باید کوتاه باشد. دولت باید تدبیر کند و نباید متوقع باشد که ملت برای توسعه بخشیدن به خود دولت بپیوندد. وقتی چنین کاری نمی کنیم در واقع میدان را برای عرض اندام دشمنان این سرزمین که به واقع دوست هیچ کس نیستند هموار می کنیم و در این میانه نخستین کسی که متضرر می شود دولت است. به این معنی دولت قوی دولتی نیست که قوای نظامی او بیشتر است بلکه دولت مستحضر به مفهوم وسیع تری از ملت است.